• HMS 1 - V.V.J. 1

    Alweer HMS? Nog maar 3 weken geleden hebben we de thuiswedstrijd gespeeld tegen HMS en gewonnen! Hoezo dan nu al de uitwedstrijd. Dat komt omdat de wedstrijd van 3 weken geleden een paar keer was afgelast vanwege het slechte weer en de wedstrijd van vanmiddag gewoon op het programma stond. Iedereen die drie weken geleden noodgedwongen aan de kant stond, is er vanmiddag wel bij. We zijn dus helemaal op sterkte, in tegenstelling tot HMS! Zij hebben zelfs zonder overleg de wedstrijd van vanmiddag een half uur verplaatst om zo spelers uit een ander elftal beschikbaar te hebben om mee te doen. We beginnen dus pas om 15.00 uur en zoals gewoonlijk zitten onze spelers weer weggestopt in een kleedkamer bij Kismet. HMS doet alles om ons te pesten en al voor de wedstrijd begint uit het spel te halen. Waarom zou dat toch zijn? Het irriteert heel erg, ik kan alleen maar hopen dat wij op sportief vlak vandaag de bovenliggende partij zijn en opnieuw de drie punten pakken. Dat zou de ultieme wraak zijn op alle kleine pesterijtjes.

    De wedstrijd begint met een minuut stilte ter nagedachtenis aan de slachtoffers van de laffe terreurdaad van afgelopen maandag, waarin iemand zonder verstand het nodig vond in een volle tram in het rond te gaan schieten. Drie mensen verloren daarbij het leven en vijf anderen raakte (zwaar) gewond.

    De wedstrijd op zich is niet om over naar huis te schrijven. Geen grote kansen en alleen maar wat heen en weer geschuif met de bal. Het enige is dat Mitchell in het eerste half uur al tegen een gele kaart aan loop, wat de rest van de wedstrijd dan wel weer spannend maakt. HMS kennende gaan zij er alles aan doen hem ook een 2e te laten krijgen. Na een half uur moet Hans noodgedwongen naar de kant en komt Berry voor hem in de plaats. De laatste 10 minuten van de eerste helft lijken wel een slechte film. Met name dan eentje waarin heel slecht geacteerd wordt. Eerst ligt er een HMS-er op de grond in ons strafschopgebied en simuleert een elleboogstoot. Oh ja, Mitchell was in de buurt en die moet natuurlijk een 2e gele kaart krijgen. Helaas jongens, de scheids trapt er niet in. In blessuretijd maakt een andere speler het helemaal bont, door opeens uit het niets luid gillend naar de grond te gaan. Wij hadden net een vrije trap mogen nemen voor een nare overtreding op Boy (waarom krijgen wij altijd alleen maar een gele kaart bij een overtreding en de tegenstander nooit???), maar die vrije trap levert niks op. Bij het weglopen (het is een doeltrap), gaat er dus eentje kermend naar het gras, terwijl Quincy nietsvermoedend wegloopt (zij kennen natuurlijk ook de verhalen). Gelukkig is de scheidsrechter stoïcijns en zegt (zo hoor ik later van een vriendin die bij een wedstrijd van Eminent Boys - SCH'44 staat te kijken): "stel je niet zo aan en sta op". Hoe vaak is het ons al niet gebeurd, dat we door zo'n geintje opeens met z'n 10-en staan? Hoeveel scheidsrechters zijn er al ingetrapt? Teveel en te vaak! Wat een ettertjes zijn het toch. Ik weet ook wel dat er bij ons ook niet echt heilige boontjes in het veld lopen en dat zij ook behoorlijk irritant kunnen zijn, maar ja, zij horen wel bij ons hé en hen vergeef ik natuurlijk (bijna) alles! Ach, na de wedstrijd is ook alles weer zo vergeten, maar zo in het vuur van het spel is het wel ergerlijk. Natuurlijk hebben wij hier als supporters ook last van; wij zien ook dat zij te snel vallen en proberen ons op alle mogelijk manieren uit het spel te halen, dat irriteert ons ook mateloos. Nog iets onsportiefs; in de rust krijgen onze spelers niet eens iets te drinken!! Het is toch normaal dat je in de rust op z'n minste een bekertje thee krijgt, maar zelfs voor HMS is de kleedkamer waar wij ingestopt zijn, blijkbaar te ver lopen! Zo kan het gebeuren dat de spelers van HMS al het veld op lopen, terwijl die van ons nog op de thee zitten te wachten. Bij het langslopen van de nr 16 van HMS zegt één van mijn medesupporters tegen een andere supporter; "zal ik die nr 16 even laten tackelen?!" En toevallig of niet, hij hoort het. Eerst loopt hij nog even door, maar draait zich toch om en zegt tegen haar: "nou moet je me toch eens vertellen, hoerenwijf......." zo, bam, zo snel heb ik haar nog nooit gezien, voor hij het wist had hij haar vlakke hand al in z'n gezicht! Klets, deed ze. En echt snel joh! Je laat je natuurlijk niet uitschelden. Om de spanning hierna even te breken, vraag ik nog wel even aan haar hoe hij dat in godsnaam kan weten over haar. Dit alles is niet goed te praten natuurlijk, zij had ook wel iets zachter kunnen praten of helemaal niets hoeven zeggen, terwijl hij langs liep en hij mag haar nooit uitschelden voor hoerenwijf. Gelukkig en heel sportief kwam hij later wel zijn excuses aanbieden, hij had het niet mogen zeggen en zij bood ook haar excuses weer aan voor het feit dat zij zei hem te willen tackelen bij het langs lopen (niet dat dat haar gelukt was overigens). Had ze ook niet mogen doen. Mooi, alles weer opgelost. Dat Karma a bitch is, blijkt als dezelfde speler in de 50e minuut het enige doelpunt van de wedstrijd achter zijn eigen keeper kopt!!!!! Hahahaha, hoezo gerechtigheid en hoe heerlijk kun je een wedstrijd winnen. In de rest van de wedstrijd is het wel spannend en spant het er nog om (de scheidsrechter laat wel weer erg lang doorspelen voor mijn gevoel), maar we houden gelukkig de voorsprong vast en pakken dit seizoen binnen 3 weken alle zes de punten die er tegen HMS te pakken zijn. Lekker hoor, alle pesterijen ten spijt, hebben onze jongens het toch maar even geflikt! Deze wedstrijd was niet zo goed en mooi om naar te kijken als die van 3 weken geleden, maar de 3 punten vergoeden echt alles!

     

    P.S.: Dat onze jongens meer kunnen blijkt wel uit deze foto; ook de jeugdwedstrijden hebben leiding nodig en zij maken zich graag verdienstelijk voor onze club!

     

      

    Opstelling V.V.J.:

    Jordy Venus

    Hans Valk - Mitchell Huussen - Quincy Noordhof - Romano Kalverboer

    Lionel Nagtegaal - Jordy Arts - Boy Schoonheim

    Achraf Bijik - Ilias Aissati - Jeffrey Baars

     

    Wissels:

    Berry Weijers voor Hans Valk

    Joran Meijer voor Achraf Bijik

    Lesley van Zoelen voor Quincy Noordhof